Erkek İsimleri 2026: Keşfedilmemiş, Yeni Nesil, Popüler, Değişik Erkek Bebek İsim Önerileri

Anne baba olmaya hazırlanan çiftlerin hamilelik dönemi veya öncesinden en çok düşündüğü konulardan birisi de bebeğe verilecek isimdir. Erkek veya kız çocuğu sahibi olmaya hazırlanan ebeveynler çocuklarını hayat boyu taşıyacağı isme karar verirken seçici davranırlar. Erkek bebek bekleyen çiftlerin çocuklarını verebileceği birbirinden güzel ve anlamlı pek çok isim yer alıyor.

Abad: Şen, bayındır, Sonsuz gelecek zamanlar. Abadın: Ezeli. Abak: Köylü. Abakan/Abakay: Bir Türk boyunun adı. Abakay: Bir Türk boyunun adı Abamüslüm: İslamiyete inanların ulusu, yücesi. Abat: Şen, rahat, mutlu olmuş Abay: Hüner, beceri Abaza: Kafkaslarda yaşayan bir Türk soyu. Abbad: Allaha itaat ve ibadet eden, kulluğunu hakkıyla yerine getiren. Yasaklarından kaçınan kişi manasındadır. Abbad b. Bişr. Ashab dan. Abbas: Sert, çatık kaşlı kimse. 2. Arslan – Abbas b. Abdülmuttalib. Rasûlullah (s.a.s)’ın amcası, Mek­ke’nin fethinde müslüman olmuştur. Abdal: Derviş, bilgili kişi. Abdi: Kulluk ve itaat edendir. Kullukla, kölelikle ilgili Abdulhamit: Hamdolunmuş, övülmüş, bütün varlığın diliyle övülmüş Allah’ın kulu Abdulkadir: Her şeye gücü ve sözü yeten Abdullah: Allah’ ın kulu Abdulrezzak: Yukarıdan gelen ilk kullardan biri Abdurrahman: Rahmet sahibi olan Allah’ın kulu. Abduş: “Abdullah” isminin kısaltılarak bir başka söyleniş biçimi. Abdülalim: Herşeyi bilen Tanrı’nın kulu. Abdülaziz: En yüce, en değerli olan Allah ın kulu. Büyük ve aziz olan, izzet ve şeref sahibi Al­lah ın kulu. Aziz Allah’ın isimlerindendi r. – Sultan Abdülaziz Abdülbaki: Her zaman var olan Allah ın kulu. Sonsuz, ebedi olan ve ölmenin kendisi için sözkonusu olmadığı. Allah ın kulu-Allah’ın isimlerinden. Abdülbari: Yaratan, yaratıcı Allah’ın kulu. Bari ismi, Al­lah ın isimlerindendir. Abd takısı almadan kullanılmaz. Yaratan, yaratıcı olan Allah’ın kulu Abdülbasir: Her şeyi görüp gözeten ve gizliliğin kendisi için söz konusu olmadığı yüce Allah’ın kulu.Her şeyi görüp anlayan Allah ın kulu. Abdülbasit: Genişlik, ferahlık ve kolaylık verici olan Al­lah ın kulu. – Allah ın isimlerinden.Rızkı yayıp bollaştıran Allah ın kulu Abdülbedi: Allah’ın isimlerinden. Bedinin kulu. Abdülberr: Berr in kulu. Cömert ve ihsan edicinin kulu.Berr, Allah ın isimlerindendir. Abdülcabbar: Zorlayıcı güce sahip olan Tanrı’nın kulu. Abdülcebbar: Cebredici, zorlayıcı, kuvvet ve kudret sahi­bi Allah ın kulu. Cebbar, Allah ın isimlerindendir. Zorlayıcı güce sahip olan Allah ın kulu. Abdülcelil: Büyük, ulu, yüce Allah ın kulu. Celil, Allah ın isimlerindendir. En yüce olan Allah ın kulu Abdülcemal: Güzellikleri kendinde toplayan Allah ın kulu. Abdülcevat: Cömert olan Allah ın kulu. Abdüleelal: Tanrı’nın kulu. Abdülehad: Şeriki ve ortağı bulunmayan, tek olan Allah ın kulu. Ehad, Allah ın isimlerindendir. Abdülesed: Aslan ın kulu.- Hz. Rasûlullah (s.a.s) m reddettiği isimlerdendir. Müslümanlar kullanmazlar. Abdülevvel: Herşeyin evveli, ilk olan, varlığının başlan­gıcı bulunmayan Allah ın kulu. Abdülezel: Ezelden beri var olan varlığı için başlangıç söz konusu olmayan Allah ın kulu. Ezelden beri var olan Allah ın kulu. Abdülferid: Tek, eş­siz, eşi olmayan, kıyas kabul etmez, üstün olan. Allah ın kulu. Abdülferit: Üstün olan Tanrı’nın kulu. Abdülfettah: Gizli şeyleri açığa çıkaran Allah ın kulu. Zafer kazanmış, üstün gelmiş, fetheden-açan, kullarınının kapalı-müşkil işle­rini açan Allah ın kulu. Allah ın isimlerindendir. Abdülgaffar: Kulla­rının günahlarını affeden Allah ın ku­lu. Allah ın isimlerindendir. “Abd” takısı almadan kullanılmaz. Abdülgafur: Bağışlayan, acıyan Tanrı’nın kulu. Abdülgani: Zengin ve eli açık Tanrı’nın kulu. Abdülhak: Yüce Tanrının kulu Abdülhakim: Her şeyi bilen Tanrı’nın kulu. Abdülhalik: Yaratan Tanrı’nın kulu. Abdülhalim: Anlayışlı, izanlı Tanrı’nın kulu. Abdülhamit: Övülen Tanrı’nın kulu. Abdülkadir: Kudretli ve güçlü olan, Allah`ın kulu. Abdülkerim: Kerem sahibi, cömert, ulu olan Allah ın kulu. Abdüllatif: Zenginliğini paylaşan Tanrı’nın kulu. Abdüllazim: Büyük, yüce, ulu, yüksek. Abdülmecit: Şan ve şeref sahibi Tanrı’nın kulu. Abdülmelik: Tüm evrene egemen olan Tanrı’nın kulu. Abdülmetin: Kudrete sahip Tanrı’nın kulu. Abdülrezzak: Soylu, gücüne güç katan Abdülvahap: Eli açık Tanrı’nın kulu. Abdülvahip: Üstün olan Tanrı’nın kulu. Abdülvahit: Üstün olan Tanrı’nın kulu. Abdürrahman: Rahmet sahibi olan Tanrı’nın kulu. Abdürrauf: Çok merhamet eden, esirgeyen Allah ın kulu. Rauf olan Allah ın kulu. Abdürreşit: Doğruluğu öğreten Tanrı’nın kulu. Abdürreşit-Abdürreşid: Allah´ın isimlerinden. Reşid´in kulu, doğru yolu gösteren Allah´nın kulu. Abdürrezzak: Bütün mahlûkların rızkını veren Allah´ın ku­lu. – Rezzak, Allah´ın isimlerindendir. “Abd” takısı almadan kullanılmaz. Tüm yaratıklara rızkını veren Allah´ın kulu. Abdüssamed-Abdüssamet: Kimseye ve hiçbir şeye ihtiyacı olmayan Allah´ın kulu. Kimse­ye hiçbir şeye muhtaç olmayan, Al­lah´ın kulu. – Samed, Allah´ın isimle­rindendir. Abdüsselâm: Barışçı olan Tanrı´nın kulu Barış, rahatlık, selamete çıkaran, selam eden, zevalsiz ebedi olan Allah´ın ku­lu. – es-Selam kelimesi, Allah´ın isim­lerindendir. “Abd” takısı almadan kullanılamaz. Abdüssemi: Her şeyi işiten, duyan Allah´ın kulu. Her şey­den arınmış olarak bütün sesleri, söz­leri ve kelimeleri işitip ayırdeden yü­ce Allah´ın kulu. Abdüssettar: Günahları örten, gizleyen Allah´ın kulu. Abdüşşahid: Şahid´in kulu. Görünen ve görünmeyen eşya­nın hepsini görücü ve tasarruf edici olan ve her şeyi müşahade altında bu­lunduran Allah´ın kulu. Şahid, Allah´ın isimlerindendir. Abdüşşekür: Emrine uyan, yasaklarından sakınan kullarını seven ve çok ikramda bulunan Allah´ın kulu. Şekür, Allah´ın isimlerindendir. “Abd” takısı almadan kullanılmaz. Abdüzzahir: Varlık ve birliği sonsuz sayıda eserler ve delillerle belli olan Allah´ın kulu. Ez Zahir, Allah´ın isimlerindendir. Aber: Hz. Nuh´un erkek torunu. Abgun: Mavi renk. Gök. 2. Parlak. 3. Nişasta Abıd: Dindar, sofu, din kurallarına bağlı. Abır: Huzur, barış. Abid: Dini bütün, dindar, sofu. Abide: Anıt önemli ve değerli yapıt anlamındadır Abidin: Dua eden, duacı Abir: Güzel kokan, mis, güzel koku. Aborkar: Tutumlu, tutumlu davranan. Abrek: Yaşadığı toplumun düzenine karşı gelen, savaşçı Abuşka: Kadının kocasına verilen bir ad. Abuzer: Altın suyu. Altın suyu misali parlak ve görkemli Abuzettin: Dindar, din yolunda hızlı giden. Acabay: Güçlü kuvvetli kişi. Acabey: Güçlü kuvvetli kişi. Acahan: Güçlü kuvvetli kişi Acar: Becerikli, atılgan, ele avuca sığmaz Acaralp: Yiğit, becerikli, cesur kişi Acarbay: Zengin, kuvvetli Acarbey: Güçlü, cesur, atılgan, becerikli kimse. Acarer: Güçlü, becerikli, gözü pek kimse. Acarkan: Atılgan, güçlü, kuvvetli Acarman: Çevik, becerikli, girişken insan. Acaröz: Özü güçlü, yiğit kimse Acarsoy: Yiğit soy, güçlü soy Acartürk: Yiğit Türk, güçlü Türk, gözüpek Türk Acatay: Güçlü tay Acem: Açık ve doğru Arapça konuşamayan kimse 2. İran haklarından birine mensup. Aclan: Yerinde duramayan, aceleci. Acun: Dünya, varlık Acunal: Dünyayı kapsayan, dünyayı fetheden; Dünyayı fethet; dünyaya yayıl” anlamında kullanılan bir isimdir. Acunalp: Dünyaca tanınmış yiğit. Acuner: Dünya eri, dünya yiğidi Acunseven: Evreni seven, dünyayı seven Açıkalın: Alnı açık kimse, temiz kişi Açıkel: Cömert insan. Açıker: Doğruluğun, dürüstlüğün savunucusu olan Açıkgün: Güneşli gün, bulutsuz gün Ada: Deniz veya göl suları ile çevrilmiş küçük kara parçası. Adahan: Ada ve han sözlerinden oluşan bir ad. Adal: Adın yayılsın, ün kazan” manasında. Adalan: Adı bilinen, tanınan, iyi ünü olan Adalettin-Adaleddin: Dinin adaleti. Adalı: Ada halkından olan kimse. Adalır: Adlanır, ad alır, bilinir Adamış: Adak yapmış olan kimse. Adanır: Adı ünlenen kimse. Adar: Uygur metinlerinde geçen bir Türk adı, olgunluk, erginlik, süre zaman, omuzdaş Adaş: Adları eş olanlar, aynı adı taşıyanlardan her biri, kardeş, edinilmiş olan, arkadaş Adem: İyi, temiz insan. İlk insanın adı Hz. Adem Adıcan: Adı ile sevilen, adı sevgili olan. Adıgün: Adı aydınlık, gün gibi olan Adıgüzel: İsmi güzel anlamında. Adın: El, kimse. Adınamlı: İsmiyle ünlü olan. Adısanlı: İsmiyle ünlü olan. Adısoylu: İsminin çok elit olduğu anlamında. Adısönmez: Adı sürekli olarak yaşar, adı sürer gider, kuşaktan kuşağa sürer. Adıvar: Adı yok değil adsız değil, adlandırılmış. Adıyahşi: İsmi güzel anlamında. Adil: Adaletli Adilhan: Doğruluğun, Hakkın Hükümdarı. Adin: Cennet Adiyan: Bervari ilçesi halkından kabile. Adlı: Zamir Adlığ: Adı var, adı sanı bilinen, tanınmış ünlü Adnan: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan kişidir. Bir yere yerleşip ikamet eden kişi manasındadır ayrıca. Adni: Cennetlik insan Adsay: Moğol hakanlarından biri Adsız: Adı olmayan, isimsiz Adsoy: İsmi soyunu ifade ediyor anlamında. Aduşan: Ateş, alev Afacan: Ele avuca sığmaz, çok zeki. Afer: Çok beyaz, bembeyaz. Affan: Kendini kötülüklerden uzak tutan Afgan: Çabuk sinirlenen. Afif: Temiz, namuslu. Afra: Beyaz toprak. 2. Ayın 13. gecesi. Afrin: Suriye'de bir şehir Afşin: Zırh, silah Aga: Haber, bilgili kişi, bilen. Agah: Bilgili, uyanık Agâh: Bilgili, uyanık Ager: Temiz, doğru kimse Agıl: Akıl, zeki. Agid: Yiğit, güçlü, yürekli. Agir: Ateş. Agra: Çok sevimli, çok yakışıklı. Ağa: Ağabey, köy ve kasabalarda büyük toprak sahibi olan Varlıklı kimse Ağababa: Bir yerde sözü geçen ve ileri gelen kimse. Ağabay: Ağa ve çok varsıl kimse Ağabey: Ağa, çok varsıl, güçlü kişi. Ağacan: Cömert, içten kimse. Ağahan: Ağaların ağası. Ağakan: Ağa soyundan gelme. Ağan: Geceleri gökte, ara sıra, hızla akıp gittiği görülen ışıklı nokta, göktaşı, akanyıldız Ağaner: Akanyıldız gibi güzel er, akaner Ağansoy: Yüksek soylu. Ağaoğlu: Saygı duyulan birinin oğlu. 2. Beyzade. Ağar: Sadık kişi. Ağarantan: Sabahın erken vakti, tan vakti Ağca: Çok beyaz, apak Ağcabey: Temiz ve kişilikli insan. Ağçelik: Çok iyi su verilmiş, çelik, ak çelik Ağer: Temiz kişi, temiz erkek, ak er Ağırtaş: Ağırlığı çok olan taş, ağırbaşlı kimse Ahen: Demir gibi sert. Ahıska: Gürcistan’da bir kent. Ahi: Dost canlısı. 2.Erkek kardeş. 3. Eli açık, cömert. Ahlas: Saf, halis, karışımsız. 2. İyi yürekli, temiz kimse. 3. Kur´anî ıstılahta, Allah´a halis olarak yönelip ihlaslılıkta ileri bir dereceye varmış kul. Ahmed: Çok, en çok övülmüş, methedilmiş kimse manasındadır. Kur’an-ı Kerim’de Saf suresinin 2. ayetinde Ahmet: Övgüye değer. Ahter: Yıldız. Ahves: Cesur, kahraman, yiğit. Aka: Saygıdeğer kimse, ağa Akabay: Varlıklı kimse, ağa Akabey: Varlıklı kimse, ağa ve bey Akad: Soyluluk, Onurlu bir kişiliğe sahip olmak Akadlı: Adı ak, soyu temiz Akagündüz: Asıl adı Enis Avni olan bir yazarımızın takma adı Akal: Akal Akalan: Ak alan, ak meydan, beyaz alan Akalın: Temiz alın, açık alın, ak alın. Akalp: Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse. Akam: Etki, sonuç, vargı. Akan: Akıp gitmekte olan Akaner: Akıp giden yiğit Akansel: Akan, uzun mesafeden sonra denize dökülen su. Akansu: Akıp giden su Akant: Temiz, dürüst, sözünün eri. Akar: Akmak eylemini yapar Akarca: Akıp giden su, akan su, akarsu Akarçay: Akıp giden su, akıp giden çay Akarsel: Akıp giden sel Akarsoy: Soyun devam etmesi. Akartuna: Tuna gibi gürül gürül akan. Akartürk: Akıp giden Türk. Akasoy: Ağa soylu, soyunda ağalık bulunan kimse ağa soyu Akata: Temiz ata, namuslu ata, lekesiz ata Akatay: Temiz ve herkesçe bilinen kimse Akay: Dolunay, ayın ondördü. Akaydın: Aydınlık, temiz Akba: Sazlık, bataklık, ağba Akbal: Beyaz, temiz, bal gibi. Akbaran: Ak güç Akbaş: Tane tutamamış ekin, başağı, bir tür ak buğday, şahinden büyük bir av kuşu Akbaşak: İnce sık yapraklı, beyaz çiçekli bir bitki. Akbatu: Yiğit erkek Akbatur: Namuslu ve yiğit Akbay: Namuslu ve varsıl, Mısır Türk Kölemenlerinden bir kişi. Akbayar: Namuslu, temiz ve yüce Akbeğ: Namuslu ve varsıl, akbay, ak bey Akbek: Namuslu ve varsıl Akbel: Ak, beyaz, ile "bir dağın iki tepesi arasında geçit veren çukurca yer anlamına gelen "bel" sözcüğünden gelmektedir Akbey: Temiz ve güvenilir kişi. Akbilge: Bilge, temiz bilge Akbora: Ak yel, ak fırtına Akboy: Temiz ve güvenilir bir soydan gelen. Akbudak: Ak renkli budak Akbulut: Beyaz bulut Akburç: Ak renkli kale burcu Akburçak: Bir metre boyu olabilen bir burçak türü Akcebe: Savaşlarda kullanılan beyaz zırh Akçakaya: Oldukça ak renkli kaya, beyazca kaya Akçakıl: Ak renkte küçük taş, akarsu kıyılarındaki ak renkli küçük taş Akçal: Ak renge yakın, beyaza yakın beyaza çalan Akçalı: Para ile ilgili, parası olan zengin Akçar: Temiz ruhlu. Akçasu: Duru su, ak su Akçay: Duru çay, ak su Akçıl: Beyaza yakın, beyazı çok, içinde ak renk bulunan, kırçıl Akçınar: Bir çınar türü Akçit: Aydınlık yüz, ışıklı yüz Akdağ: Ak renkli dağ. 2. Kar kaplı dağ. Akdal: Beyaz dal Akdamar: Beyaz damar, akan damar Akdemir: Demir gibi güçlü Akdeniz: Ülkemizin güneyindeki deniz Akdik: Ak renkte ve dik Akdiken: Gövemeriği ya da geyik dikeni de denilen bir bitki alıç Akdil: İyi, güzel konuşan Akdoğ: Doğ ve ak git Akdoğan: Kıvrık ve kısa gagalı, yırtıcı bir kuş. Akdoğdu: Tertemiz doğan Akdoğmuş: Akça pakça doğmuş, beyaz tenli doğmuş Akdoğu: Beyaz şafak, ak ışıklı doğu. Akdora: Ak renkte dağ tepesi, ak doruk Akdoru: Karla kaplı zirve. Akdoruk: Beyaz renkte, ağaçsız dağ tepesi Akduman: Beyaz duman Akdur: Akıp git ve dur, akıp dur Akel: Güvenilir kişi anlamındadır bunun yanında doğru, dürüst işler yapan kişi Aker: Dürüst, er kişi. Akergin: Ak ve olgun Akerman: Soylu kişi Akersan: Yiğit sanlı Akersoy: Yiğit soylu, dürüst, namuslu Akgil: Soyu temiz olan Akgiray: Temiz ve yaraşır Akgüç: Namuslu ve güçlü Akgün: Sevinçli gün Akgündüz: Aydınlık gündüz. Akgüner: Aydınlık sabah vakti Akhan: Ak soylu han Akı: Yiğit, ağa, kardeş, eli açık Akıalp: Eli açık, yiğit, yiğitler yiğidi Akıl: Zeka. Akıman: Eli açık, yiğit, yiğit kimse Akın: Her engeli aşan, güçlüklerden yılmayan, hızlı hareket kabiliyetine sahip Akınal: Saldır ve kazan. Akınalp: Akın eden yiğit. Yiğit. Akıner: Akın eri, akın yapan er Akıneri: Akın yapan yiğit, akıncı yiğit Akınsoy: Savaşçı soyu. Akıntan: Tan vakti, tanyeri ağarırken yapılan akın Akıntürk: Akıncı Türkler. Akış: Akma eylemi Akif: Bir şeyde sebat eden. 2. İbadet eden, ibadet maksadıyla mübarek bir yere çekilen. İ’tikafa giren. Akil: Akıllı, Rüştünü kanıtlama konumuna gelmiş, yaptıklarının farkında olan. Akimaş: Şelale Akkan: Soyu temiz insan. Akkaş: Beyaz renkli yeşim taşı Akkaya: Beyaz kaya. Akkerman: Yüksek burçları olan kale . Akkılıç: Kirlenmemiş kılıç. Akkın: Arzulu, aşık. Akköz: Ak renkte göz, ak kor Akkurt: Beyaz renkli kurt. Akkuş: Yırtıcı bir kuş türü. Aklan: Hızlı akan derecik Akman: Temiz, beyaz, güzel insan. Akmaner: Lekesiz yiğit, ak alınlı kimse Akmeriç: Duru akan Meriç. Akozan: İçten, duygulu şair. Akönder: Güvenilir lider. Aköz: Özü ak, temiz Akpolat: Temiz, güçlü kuvvetli kişi. Aksal: birçok kalın direğin yan yana bağlanmasıyla yapılan, düz ve korkuluksuz Deniz ya da ırmak taşıtı. Aksan: Temiz, lekesiz ün. Aksay: Ak renkte yassı taş, boz renkli kayalık yer. Aksoy: Temiz soy, lekesiz soy. Aksun: Temizlik, dürüstlük, veren. Aksungur: Atmacaya benzeyen bir kuş, akdoğan Akşın: Teni ve kılları ak renkli kimse Akşit: Kutlu, uğurlu. Ak güneş, nur, aydınlık. Aktan: Aydınlık sabah manasındadır. Güneşin ağırma vakti. Aktaş: Beyaz taş, kireçtaşı. Aktay: Beyaz renkli at. Aktekin: Parlak, görkemli, temiz huylu. Aktemür: Beyaz demir. Akter: Beyaz ter Aktimur: Dövme demir, akdemir Aktolga: Ak kargı Aktöre: Ahlakçı Aktuğ: Değerli, önemli. Aktuna: Duru, berrak akan Tuna nehri. Aktunç: Beyaz tunç. Aktün: Aydınlık gece, ışıklı gece Aktürk: Beyaz, temiz Türk. Akünal: Temiz ün sahibi olan Akyel: Güneyden esen yel, lodos, (kimi yerde) doğudan esen yel, (kimi yerlerde) kuzeyden esen yel, poyraz Akyiğit: Temiz ve güvenilir kişi. Akyol: Dürüstlüğün yolu. Akyurt: İyi ve güzel bir vatan. Akyürek: Yüreği temiz olan, içten yürekli. Akyüz: Dürüstlüğü yüzüne vurmuş olan kişi. Ala: Karışık renkli, çok renkli, alaca. 3. Kekliğin boynundaki siyah halka. Alaaddin: Dinin yücesi, ulusu, büyüğü. Dini yüceltmek için din uğruna çalışan kimse. Alaatin: Dini yükseltmek, yüceltmek için çalışan Alacan: Renkli kişiliği olan. Aladoğan: Bir kuş türü. Alakoç: Kürkü karışık renkli olan koç. Alakurt: Derisi karışık renkli olan kurt. Alakuş: Tavus kuşu. Alaner: Alan eri, meydan yiğidi Alangu: Altın geyik Alasay: Kişiliğiyle çevresinde saygı uyandıran. Alasoy: Çok renkli bir soydan gelen. Alatan: Seher vakti rengi. Alataş: Karışık renkli taşlar Alatay: Karışık renkli tay. Alatürk: Çok renkli bir kişiliğe sahip olan. Alaz: Ateş Albora: Kırmızı fırtına. Alcan: Yürekli, cesur Alçın: Kırmızıya çalan küçük bir kuş Alçin: Kızıl ve parlak renkli küçük bir kuş. Aldemir: Ateşte ısıtılıp kırmızı hale getirilen demir Al-Demir. Aldoğan: Bir tür doğan Alem: Dünya, cihan, halk. Alemdar: Bayrak taşıyan, bayraktar anlamındadır. Önder. Alen: Ermenice kökenlidir. Saygınlık başarı anlamlarında Algan: Fetihler yapan. Algın: Sevdalı, tutkun, vurgun, âşık, güçlü, dolgun, keskin, iyi, güzel Algur: Sakinlik, sessizlik. Algün: Kızıl gün, al renkli Güneş Alhan: Al renkli prens Alışık: Kırmızı renkli ışık. Ali: Yüce, üstün, yüksek Alican: Yüce olan can Aligir: Yandaş, taraftar Alikan: Hizan’da yaşayan Kürt aşireti. Alim: Bilen bilgili, çok okumuş kişi manasındadır. Alinur: Işık saçan yüce kişi. Aliş: Ali adının sevecenlik verilmiş biçimi. Alişah: Ulu hükümdar. Alişan: Ünü büyük. Aliyan: Nusaybin, cizre arasında yaşayan. Aliyar: Yar, dost, sevgili anlamlarını taşır. Bunun yanında birleşik isimdir Alkan: Kırmızı kan, soylu. Alkım: Gökkuşağı Alkın: Korkusuz, yiğit, kızıl kın. Alkin: Korkusuz ve kin dolu. Alkor: Kıpkırmızı ateş, kızıl köz Alkun: El gün, herkes Allahverdi: Allah’ın inayetiyle anlamında. Aloz: Haşin kimse. Alp: Yiğit bir sıfat, kahraman anlamı taşır. Alpagu/Alpagut: Tek başına düşmanla savaşan kahraman. 2. Eski Türklerde kurda verilen bir ad. Alpagut: Mal mülk sahibi, çiftlik sahibi, kurt seçkin yiğit Alpağan: Yiğit Alpak: Cesaret sahibi, kahraman kişi. Alpan: Etrüsk mitolojisinde bir tanrıça. Aşk tanrıçası, yeraltı tanrısı Alpar: Yiğit, kahraman, yiğit er, alp er, yiğit kişi Alparslan: Korkusuz, yiğit, Soylu, aslan gibi anlamında Alparslan/Alpaslan: Kahramanlar kahramanı. Alpartun: Yiğit ve onurlu Alpas: Kızıl pas al renkli pas Alpaslan: Aslan gib yiğit Alpat: Yiğit al Alpay: Güçlü, cesur Alpaydın: Yiğit ve aydınlık, yiğit ve bilgili yiğit ve aydın Alpayer: Güçlü ve delikanlı olan. Alpbilge: Güçlü ve aynı zamanda da akıllı olan kişi. Alpçetin: Yiğit ve çetin kişi Alpdemir: Yiğit ve demir gibi Alpdoğan: Cesur doğan Alper: Yiğit kişi Alperen: Yiğit ve ermiş kişi. Alpergin: Yiğit ve ergin, yiğit ve olgun Alpermiş: Yiğit ve ermiş kişi Alpertunga: Bir Türk destanı kahramanı. Alpgiray: Kırım hanlarından, "Giray" Kırım hanlarına verilen bir ünvan Alphan: Yiğit han. Alphun: Yiğit. Alpkan: Yiğit, yiğit kanlı, soyca yiğit olan Alpkartal: Yiğit kartal. Alpkutlu: Yiğit ve uğurlu, uğurlu yiğit Alpman: Yiğit kimse Alpsoy: Soyca yiğit olan. Alpsu: Yiğit ve su gibi. Alpsü: Yiğit asker, yiğit subay, yiğit er Alptekin: Yalnız ve uğurlu cesur kişi Alptuğ: Yiğit tuğu, yiğitlik simgesi. Alptuğrul: Yiğit alıcı kuş, yiğit doğan Alpyürek: Yüreğinde yiğitlik, bulunan. Alsan: Yiğitlik sanı. Alsoy: Soyu sıcak insanlardan oluşan. Altan: Altın Altaner: Kızıl tan eri, kızıl şafak yiğidi, altın renkli şafak Altar: Tapınaklarda üzerinde dini törenler yapılan taş, masa Altaş: Kızıl renkli taş. Altay: Asya’da Batı Sibirya ile Moğolistan’ı ayıran dağlık alan. Altemur: Kırmızı demir Altemür: Kızıl renginde demir. Altınbaran: Altın gibi kıymetli. Altınel: Altın gibi kişiliğe sahip olan. Altıner: Altın gibi değerli kimse Altınhan: Çok değerli kahraman. Altınkaya: Altın gibi parıldayan kaya. Altınkılıç: Altın gibi kıymetli kılıç. Altınok: Altın gibi kıymetli ok. Altınöz: Özü altın gibi olan kimse Altınsoy: Değerli bir soydan gelen. Altıntuğ: Çok değerli tuğ Altmay: Altın gibi değerli ve ay gibi ışıklı. Altuğ: Kırmızı tüy. Altuna: Kızıl renkli Tuna. Altunç: Kızıl tunç. Altuner: Çok değerli kimse, altın yiğit. Alvin: Soylu arkadaş. Alya: (Arapça.) Er. Yüksek yer, yük­seklik. 2. Gök, sema. Amade: Hazır, istenen, dilek. Amber: Güzel koku. 2. Güzellerin saçı. Amil: Faal olan Amir: Devlete ait, şenlendiren Ammar: İlk Müslüman olanlardan Anak: Kibar, zarif bey. 2. Soyu temiz olan. Anapa: Temel, esas, köken. Andaç: Ajanda, hatırlatıcı. 2. Anılar, hatıralar. Andak: Ak ant, temiz yemin, diken, sellerin oyduğu yar Andarkan: Ateşin efendisi, eski Kırgızlarda bir bitki tanrıçası Anday: And içmek, yemin etmek Andıç: Anılar, armağan, hediye. Anı: Yaşanmış olgulardan belleğin sakladığı her türlü iz, bir olguyu anımsatan şey, hatıra Anıl: Amaç, maksat. Anıt: Abide Anlı: Namı yürümüş olan. Ansıma: Hatırlanmayı beklemek. Ant: Yemin, söz verme. Anter: Arap edebiyatında kahraman. Anya: Kutsal kitapta adı geçen İsrail peygamberi Apa: Büyük kız kardeş, abla Apan: Aniden Apaydın: Işıklar içinde, çok aydınlık Ape: Amca, büyük. Ar: Ateş . Arabul: Arabuluculuk yap, iki yanın arasını bul, ara ve bul Araf: Cennet ve cehennem arasındaki yer. Arafat: Mekke'de bir tepenin adı Aral: Büyük bir göl Aram: Sakin, huzurlu. Aran: Sıcak yer, ova, ılımlı yer. At ahırı. Aras: Kalın Yün, At kılı anlamında (Aras nehri) Arat: Yürekli cesur Araz: İşaret, alamet Arbas: Çok güçlü erkek Arbaş: Mavi gözlü ve sarı saçlı erkek, yaramaz Arbay: Mütevazi insan. Arca: Çam ağacı, temiz Arcan: Temiz saf, namuslu Arda: Asa, işaret için dikilen değnek. Ardıl, sonra gelen, halife. Ardakan: Arda nehri civarındakilerin soyu Ardıç: Güzel kokulu yapraklarını kışın da dökmeyen bir ağaç, dağ servisi, çamgillerden kokulu bir ot Ardıl: Arkadan gelen, sonra gelen (ilk ya da birkaç çocuktan sonra doğan), öncekinden sonra, ardından gelen Ardil: Yürek ateşi. Aref: Pek maruf, fazlaca bilinen. Arif, anlayışlı ve bilgili Arel: Dürüst ve temiz kimse. Aren: Kum tanesi. Arer: Temiz ve güvenilir kişi. Ares: Mitolojide geçen savaş tanrısı Argın: Yorgun, bitkin Argon: Ateş rengi. Arguç: Gururlu. Argun: İlhanlı hükümdarlarından biri Argüden: Erdemlilik peşinde olan. Argüder: Erdemlilik peşinde olan. Argün: Temiz gün, günlük güneşlik, yaşama sevinci veren gün. Arhan: Temiz han, temiz yönetici, yiğit han Arıbal: Arının yaptığı bal, arı balı, tatlı kimse, hoş kimse, katışıksız, bal, temiz bal, saf bal Arıbaş: Temiz kimse, çalışkan kimse, arı gibi çalışan baş Arıca: Temizce arı gibi Arıcan: Temiz kimse. Arıç: Dirlik, düzenlik, barış Arıel: Dürüst, temiz kimse, temiz elli Arıer: Temiz er, katışıksız, er, temiz kimse Arığ: Arı, temiz, saf, katışıksız, eti yağı erimiş, arık zayıf Arık: Eti yağı erimiş, zayıf Arıkal: Temiz kal Arıkan: Saf kan, temiz kan, soylu kan. Arıkar: Yardım, yardımcı. Arıker: Temiz kimse, çelimsiz erkek Arıkut: Temiz ve kutlu Arıman: Dürüst ve temiz kişi Arısal: Arı gibi çalışkan Arısan: Adı, sanı temiz kimse Arısoy: Temiz soy, soyu temiz kimse Arış: Kağnı otu Arıt: Arınmasını sağla, temiz bir duruma getir, arılaştır Arıtan: Temiz bir duruma getiren, temizleyen Arıtaş: Temiz taş Arıyüz: Temiz yüz, temiz yüzlü Ari: İran’dan geçerek Kuzey Hindistan’a yerleşen halk veya bu halktan olan kimse. Arif: Bilen, bilgili Aril: Temizlenmek, tohum zarı. Arin: Temiz, saf Arjen: Volkan alevi Arjin: Yaşam ateşi, yiğit. Arkadaş: Birbirlerine karşı sevgi ve anlayış gösteren kişilerden her biri, bir işte birlikte bulunanlardan her biri Arkan: Arı kan, temiz kan, soylu kan Arkın: Arkada, geride olan, ağır, yavaş, sakin dingin Arkış: Haberci. 2.Kervan. Arkoç: Temiz ve güçlü. Arkun: Yavaş, geri kalan. Arkut: Temiz ve uğurlu arı ve kutlu Arma: Yelken takımı, halat, ip, seren, 2. Bir devletin, bir hanedanın veya bir şehrin sembolü olarak kabul Armağan: Birini sevindirmek, mutlu etmek için verilen şey, hediye. 2. Ödül. 3. Bağış, ihsan. Arman: İstek, amaç, dürüst, temiz insan, arı insan. Armanç: Hedef. Armin: Özgürlük ve barış yanlısı. Arol: Arı ol, çalışkan ol Arpad: Arpacık. Arpağ: Büyü sihir Arpak: Büyü, sihir. Arpat: Hun Uygur halkının önderi. Arpatlar hanedanının kurucusu. Arpınar: Su gibi temiz. Arsan: Temiz adlı Arsen: Kurtuluş, özgürlük. Arslan: Güçlü, yırtıcı. Arslaner: Aslaner Arsoy: Arısoy Artaç: Utanma duygusunu baş tacı eden Artam: iyilikçilik, doğruluk, erdem. Artanç: ince ruhlu, duyarlı, sanatkar. Artemis: Orman ve savaş tanrıçası Artuç: Ucuna sivri demir eklenmiş mızrak. Artuk: Artmış olan, artan, üstün, ünlü Selçuklu emiri Artun: Kendine güvenen, onurlu, ağırbaşlı. Artunç: Arı tunç, katışıksız tunç. Aru: Arı, katışıksız Arukan: Soylu kan, temiz kan, arı kan Arya: Operalarda solistlerden birinin orkestra eşliğinde söylediği, genellikle kendi içinde bütünlüğü olan parça. Aryüz: Arı yüz, temiz yüzlü Arzık: Dine çok bağlı kimse, uysal, iyi huylu Arzüdar: istekli. Asaf: Vezir. 2. Erdem, ileri görüşlülük, yönetimde başarı. hz. süleyman’ın ünlü veziri. süleyman (a.s.)’ın en çok güvendiği kişiydi. Neml suresinde anlatılanlar Asaf üzerine yorumlandı, daha sonra padişahın vezirlerine Asaf unvanı verildi. Asal: Bir şeyde öğe olan, temel Asan: Rahat. Asar: Vezir, nazır, bakan. Asgar: Küçük, ufak Asıf: Çok şiddetli esen rüzgâr Asıl: Başlıca, başta gelen, bir şeyin kendisi, başkası değil, kök, köken, gerçeklik Asım: Temiz, namuslu, sağlam karakterli. Asi: Başkaldırıcı, dikbaşlı. Asil: Yüksek duygularla hareket eden kişi; soyu sopu belli, sağlam soylu kişi demektir. Aslan: Gürbüz, cesur, yiğit adam Aslaner: Yiğit erkek, yiğit kimse, aslan gibi kimse Aslanhan: Aslanların aslanı. Asli: Asıl, tek. Asrın: Bu asıra ait, bu devire uygun Asri: Modern. Asur: Mezopotamya’da bir devlet ve bu devletin halkı. Asutay: Yaramaz, huysuz tay, yaramaz çocuk Aşan: Öte yana geçip giden, yüksek bir yerin, ötesine geçen, Uygur yazıtlarında geçen bir ad Aşar: Aşıp gider, öte yana geçer Aşık: Bir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse. Aşir: Samimi dost, arkadaş Aşkan: Renk, beniz Aşkın: Ölçüyü kaçırmış olan, coşkun. 2. Muadillerinden yeğ, üstün. 3. Fazla Aşkınay: Ay’ın çok değişik ve çok güzel görünmesi. Aşkıner: Üstün er, üstün kimse Ata: Soy Atabay: Saygıdeğer ve varsıl kimse, Seçuklu döneminde bir unvan, atabey Atabek: Selçuklu döneminde şehzadeleri eğiten kimse. Ataberk: Selçuklu Devleti’nde şehzadelerin terbiyesiyle vazifeli şahıs, lala. Atabey: Selçuklularda şehzadeleri eğitmekle görevli kişilere verilen ünvan24 Atacan: Hoşgörüsü olan kimse, babacan. Ataç: Atalardan sürüp gelen Atadan: Atalardan sürüp gelen, ataç Ataeli: Ata yurdu, ataların doğup büyüdüğü, yaşadığı yer Atagün: Büyüklerin günü. Atahan: Büyük yönetici, ata durumundaki han. Atak: Atılgan yiğit, yürekli Atakan: Atasının kanını taşıyan, atasının kanından gelen gücü barındıran88 Ataker: Atılgan yiğit, atılgan ve yiğit Atakol: Atılgan ol Atakul: Ataya kul, ataya kul olan, ata kulu, lala Atakurt: Kurt soyundan gelen. Atalay: Kolaylıkla ileri atılabilen, cesur kimse Atalay/ Atılay: Kolaylıkla ileri atılabilen, cesur kimse Ataman: Kazak lideri Atamer: Benim atam er kişidir, yiğit atam. Ataner: Senin atan er kişidir, yiğittir Atanur: Atasından aldığı nuru taşıyan. Ataol: Gelecek kuşaklara baba, ata olasın Ataöv: Atalar seni övsün Atar: İleriye fırlatır. 2.Gücü yeten. Atasagun: Hekimlerin babası, atası Atasan: Soyuyla ünlü olan, övünen kişi. Atasay: Atayı say, ataya saygı göster Atasev: Atayı, ataları, babayı sev Ataseven: Atasını, babasını seven Atasever: Atalarını seven kimse. Atasevin: Atalarınla sevin Atasoy: Ata soyu, atadan Atasöz: Büyük sözü dinleyen. Atasü: Asker babası, asker atası Ataullah: Allah'ın hediye ettiği ilk erkek çocuk, Allah'ın bağışladığı, hediye ettiği, ihsanı, lütfü Atay: Herkesçe bilinen, tanınmış, ünlü Ateş: Yanıcı maddelerin yanmasıyla ısı ve ışığın ortaya çıkması Atıf: Eğilimli, birine şefkatle eğilen, sevgi duyan / Bir şeye yönlendirilen Atıl: Fırla Atılay: Kolaylıkla ileri atılabilen, cesur kimse Atılgan: Güçlüklerden ve tehlikelerden yılmayarak daima ileriye atılan, Girişken, tez canlı Atılhan: Dinamik hükümdar. Atım: Atılan bir şeyin gidebildiği uzaklık Atınç: Atılgan, atak Atik: Çok hızlı davranan, çevik Atilla: Hunların “Tanrının Kırbacı” denilen büyük hükümdarı Atlan: Ata bin, at sahibi ol Atlas: Üstü ipek, altı pamuk kumaş, büyük harita. Atlı: Atı olan, iyi bir adı bulunan, ünlü, tanınmış, adlı Atlığ: Namlı, şöhretli. Atlıhan: Atlı yönetici. Attila: Hun imparatoru Atuf: Birine sevgisi olan, sevgi duyan. Allah’a karşı sevgi duyan Avar: Orta Avrupa’da yaşamış bir Türk boyu. Avcı: Avlanmayı seven veya avı kendine iş edinen kişi. 2. Bir şeyi büyük bir istekle izleyen ve bulup ortaya çıkaran tanıtan kimse. Avedis: İyi haber getiren kişi Aver: Sert ve dik bakışlı kişi. Avni: Yardım etmek, yardımda bulunmak, yardımla ilgili Avşar: Bir Türkmen boyu. Avunç: Teselli, avunma. Ay Temiz: Ay gibi berrak ve temiz olan. Ay Timur: Ay gibi ışıltılı ve demir gibi sağlam. Ayalp: Ay gibi güzel ve yiğit. Ayanç: Saygı Ayas: Duru ve dingin havada çıkan kuru soğuk, ayaz Ayata: Eski Türklerin inanışına göre gökyüzünün ikinci katında oturan tanrı, Ay tanrısı Ayaydın: Çok aydınlık, ay gibi aydınlık, ay ışığı Ayaz: Duru ve dingin havada çıkan kuru soğuk, bulutsuz ve Ay ışıklı gecede Çıkan soğuk. Ayaz Ada: Soğuk ve durgun hava Aybala: Ay gibi çocuk, Ay gibi parlak ve güzel çocuk. Aybar: İnsanda saygı uyandıran görünüş, görkem Aybars: Ay gibi parlak vegüzel, pars gibi yırtıcı. Aybay: Ay kadar güzel ve zengin Aybek: Hindistan komutanı. Ayberk: Güçlü Aybey: Ay gibi doğan erkek, bey Aybora: Ay kadar güzel, fırtına kadar yıkıcı, ay ve fırtına Ayca: Yüzü ay gibi aydınlık ve güzel olan Ayçetin: Ay kadar güzel ve çetin. Aydar: Perçem, Manas destanındaki kahraman. Aydemir: Demir kadar sert kimse manasındadır. Aydın: Bilge. Aydınalp: Aydınlık ve yiğit. Aydınay: Ay’ın çok parlak hali. Aydınbay: Saygın ve de bilgili olan kimse. Aydınbey: Saygın ve de bilgili olan kimse, bilge kişi. Aydınel: Aydınlık yer, ışıklı yer. Aydıner: Aydınlık yüzlü kimse. Aydınol: Okumuş ve bilgili biri ol. Aydıntan: Işıklı sabah vakti, aydınlık sabah vakti Aydıntuğ: Üzerine ışık düşmüş tuğ. Aydınyol: Doğruyol. Aydinç: Ay gibi güzel, ışıklı ve dinç. Aydoğan: Ay gibi doğmuş olan. Aydoğdu: Ay gibi doğmuş olan, ay gibi doğan Aydoğmuş: Ay gibi doğmuş, ay kadar güzel olan Aydolun: Dolunay gibi. Ayet: Kuran surelerindeki cümlelerin her biri. Aygün: Ay gibi parlak ve ışıklı güzel gün Ayhan: Büyük hükümdar Ayık: Anlayışlı, uyanık, açıkgöz, zeki Aykaç: Güzel söz söyleyen, ozan Aykal: Aydınlık kal. Aykan: Kanı ay gibi parlak ve temiz Ay Kanlı. Aykın: Işıltılı kın. Aykul: Ay gibi kutlu, ay kadar uğurlu Aykurt: Üzerine ay ışıltısı düşmüş kurt. Aykut: Ay gibi uğurlu. Aykutalp: Uğurlu, cesaretli. Aykutlu: Ay gibi güzel ve uğurlu, uğurlu ay Ayman: Ay gibi güzel kimse Aymete: Hun İmparatoru Mete’nin bir adı. Aymutlu: Ay gibi güzel ve mutlu. Aypar: Görkem, saygı uyandıran görünüş, aybar Aypars: Ay gibi güzel ve pars gibi yırtıcı Aypolat: Ay gibi güzel ve polat gibi sağlam. Aysal: Ayla ilişkili, ay gibi. Aysar: Ayın etkisiyle huyu değişen kimse Aysoy: Aydınlık soydan gelen. Aysungur: Ay gibi güzel, sungur, gibi, akdoğan gibi avlayıcı kimse Aytaç: Başında ay gibi ışıklı taç bulunan. Aytar: Olanları bildiren, haber veren Aytek: Ay gibi. Aytekin: Ay gibi parlak ve biricik. Çok değerli. Aytemur: Ay gibi güzel ve demir gibi sağlam Aytok: Ay gibi güzel ve tok Aytolun: Dolunay. Aytop: Yuvarlak ay, nurtopu gibi Aytuğ: Mızrağın ucuna yapılmış ayın üstüne yapılan tüy. Aytuna: Ay gibi güzel ve Tuna Irmağı gibi görkemli. Aytunca: Ay gibi güzel ve Tunca Irmağı gibi görkemli Aytunç: Ay gibi güzel ve tunç gibi sağlam. Aytün: Aylı gece Aytürk: Ay gibi güzel ve Türk gibi güçlü Ayvaz: koca, eş. Güzel, yakışıklı. Ayyüce: Yücelerdeki Ay Azad: Bağımsız olan. Azadi: Bağımsızlık, özgürlük. Azam: En büyük, ulu. Azamet: Büyüklük, ululuk, Yücelik. 2. Gurur. 3. Görkem, heybet. 4. Çalım, kurum. 5. Debdebe. Azametdin: Dinin yüceliği. Azat: Özgür, kimseye bağlı olmayan. Azem: Arkadaş. dost. Azer: Ateş Azim: Bir şeyler yapmak için kararlı kişi, azmeden, azimli Aziz: Onur sahibi yüce, Saygıdeğer, Manevi gücü çok üstün Azmi: Kemikli, kemikle ilgili, azim sahibi Aznavur: Cesur, kahraman, yiğit. Azrak: Çok az bulunur, değerli

Kaynak haberi oku